گذار از «نگهبانی دانش» به «معماری اطلاعات»: بازتعریف هویت حرفه‌ای در عصر هوش مصنوعی
ظهور مدل‌های زبانی بزرگ نه تنها ابزارهای دسترسی به اطلاعات، بلکه بنیادهای نظری و هویت حرفه‌ای علوم اطلاعات را با بازتعریفی بنیادین روبه‌رو کرده است. این نوشتار با اتکا به تحولات مفهومی اخیر و تحلیل یک تجربه میدانی در سازماندهی منابع دیجیتال، استدلال می‌کند که کتابداران در حال گذار از نقش «نگهبان منابع» به «معمار اکوسیستم‌های اطلاعاتی» هستند. یافته‌های این تجربه نشان می‌دهد که بهره‌گیری خام از هوش مصنوعی مولد در فراداده‌نویسی به دلیل سوگیری‌های زبانی و توهم دانشی، خطای معناداری ایجاد می‌کند؛ اما با اتخاذ رویکرد «انسان در حلقه » و بازتنظیم پروتکل‌های پرامپت، زمان فرآیند تا ۷۰٪ کاهش و دقت استخراج به ۹۴٪ افزایش می‌یابد؛ بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که آینده این حرفه نه در نفی یا تسلیم، بلکه در مهارت‌افزایی الگوریتمی و اعمال نظارت اخلاقی – انتقادی بر سامانه‌های خودکار نهفته است.
