تابآوری دیجیتال، مهارتی نوین برای مدیریت فشار های شناختی و هیجانی در فضای مجازی
تابآوری دیجیتال شامل توانایی هدایت و رفع چالشهای دیجیتالی بهویژه در محیطهای آموزشی یا زندگی روزمره مردمی است. این شامل درک خطرات، کسب مهارتها و انطباق رفتارها برای ارتقای ایمنی و رفاه است. برای حفظ تابآوری دیجیتالی، زیرساختهای اطلاعاتی باید فراتر از بهرهوری تکامل یابند و طراحی مبتنی بر هوش انسانی را در دستور کار قرار دهند. این امر شامل بازاندیشی در معماریها برای تعبیه ویژگیهای ارتقاءدهنده تابآوری، مانند شفافیت الگوریتمی، حریم خصوصی از طریق طراحی و رابطهای کاربری تطبیقی است تا بتواند استرس کاربران را تشخیص داده و کاهش دهد. تحقیقات امنیت سایبری از زیرساختهایی حمایت میکند که از تابآوری عاطفی و روانی پشتیبانی میکنند، از جمله پروتکلهای ارتباطی که سوءتفاهم را کاهش میدهند و ابزارهایی را برای تجسم ریسک های مرتبط ارائه می کند. بدین منظور پیشنهاد می شود که طراحی مجدد پلتفرمها برای تشویق تعاملات مثبت و محدود کردن قرار گرفتن در معرض محتواهای مضر فضای مجازی انجام گیرد. در عصر حاضر با افزایش وابستگی دیجیتالی افراد، گنجاندن تابآوری دیجیتالی در سیاستگذاریها، رویههای سازمانی و رفتار شخصی، برای جوامع آینده ضروری است. در این جستار سعی شده است مفهوم تاب آوری دیجیتالی از جنبه های روانشناختی، آموزشی و پژوهشی برای مدیریت فشار های شناختی و هیجانی افراد در فضای مجازی بررسی و تحلیل شود.