header001

Ketabgozar issu08منزلت (شعر طنز)

رشته خـود را هويدا كن كمال ايـن است و بـس               ضعف را در خويش پيدا كن كـمال ايـن است و بـس

چون بشد پـرسش ز نــام رشته‌ات اي نــازنين               نــام آنــرا زود افـشـا كــن كـمال ايـن است و بـس

گرچه نــام رشته تــا حــد زيـادي نــارساست             نارسائي را تــو امـحـا كــن كـمال ايـن است و بـس

چون عروسان می‌کشی خجلت مداوم بی‌دلیل         خجلت خـود را مـداوا كــن كـمال ايـن است و بـس

از چه خجلت می‌کشی ؟ از ذكر نام رشته‌ات؟           از چنين شرمي تو پروا كـن كـمال ايـن است و بـس

گر كـه افتادي بــه دام جــاهلان نـخبـه نــام           بـا چنيـن قومي مدارا كــن كـمال ايـن است و بـس

تا به كي گوئي كه باشد منزلت پايين و پست؟       شوق خدمت را بـه دل جا كن كمال اين است و بـس

انــدكــي بنگر بــه تــاريخ كـتـاب و مـكـتبه         بعـد از آن سر را بـه بالا كن كـمال ايـن است و بـس

صاحبان حرفه‌ات از اهــل دانش بوده‌اند             فـخر اين مطلب بـه دنيا كن كـمال ايـن است و بـس

كــار اهــل مكتبه بــا عشق معنا می‌شود           عـشق را در خويش احـيا كن كمال ايـن است و بـس

قــدرتت را دست‌کم هرگز مگير و بــا تــلاش         جـاهلـي را مـرد دانــا كــن كـمال ايـن است و بـس

تــا توان داري بكن خدمت بــه دلبندان عــلم         بـا چنين عزمي تـو غوغا كن كـمال ايـن است و بـس

کتابگذار اعظم

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید